« بـافـتـنـی هـای مـامـان اعـظـم »

((( هنر سرمایه من است ، دوستش دارم . )))


 ما که خود را پیرو ، شیعه و عاشق آقا امام حسین (ع) می دانیم ...


آیا آموخته ایم که مثل آقا و مقتدای خود در تاریکی های وقایع زندگیمان هم ،


 چشم بر بندیم و بگذاریم که یاورانمان بروند ؟





آیا ... آموخته ایم که از رفتنشان گِله نکنیم و توقع برگشتنشان را نداشته باشیم ؟


آیا ... آموخته ایم که وقتی تنها می مانیم ناسپاسی و کفر نگوییم ؟


آیا ... آموخته ایم که آخرین تنهای میدان باشیم و


 تشنه ترین باشیم و... باز هم با تمام وجود


 باشیم که باشیم  و...


 ذلّت نپذیریم ؟







خدایا !!!


ببخش اگر که فقط  ادعا می کنم !!!


و راه متحوّل شدنم را هموار کن .


آمین





طبقه بندی: مناسبت ها و دلنوشته ها ، دعا و مناجات و تقاضای عفو،

[ چهارشنبه 7 آبان 1393 ] [ 10:23 ب.ظ ] [ اعظم عربشاهی دلویی ]

[ صندوقچۀ نظرات() ]


(function (d) {var url = location.protocol+'//api.sabavision.com/pox/poxjs.js';d.write('-->